سنديكا حق قانوني كارگر است

منصور حيات غيبي

در جوامعي كه كارگران قشر چشمگيري از مردم را شامل ميشوند، نمايندگان كارگران به عنوان وكيل قانوني آنان در جهت به دست آوردن حقوق حقه كارگران همصدا و يكصدا ميشوند و به بحث و تبادل نظر با مسؤولان كشوري مينشينند كه همين امر يكي از فاكتورهاي جامعه مدني است.

در كشور ما يكي از ستمديدگان جامعه كارگري، كارگران شركت واحد هستند كه با زحمت فراوان و خدمت خالصانه، جابهجايي شهروندان گرامي را به عهده دارند و در طول شبانه روز ميكوشند تا چرخهاي ساماندهي اين مملكت را به پيش رانند.

ولي متأسفانه مديران و مسؤولان هيچ تلاشي براي رفع مشكلات آنان نميكنند. براي نمونه نيمي از پرسنل جهت انجام كار روزانه خود از حاشيه تهران در محل كار خود حاضر ميشوند؛ كرج – حصارك – فرديس – قرچك – اسلامشهر- ورامين – رباط كريم ....

اين در حالي است كه قانون اساسي و قانونكار، كارفرما را مكلف كرده است كه در مورد مسكن آنان اقدام كنند. ولي متأسفانه هيچ نظارتي در مورد تعاونيهاي مسكن به صورت مستقيم وجود ندارند به طوري كه از كارگران پولي دريافت ميگردد و مدتي براي تحويل مسكن در نظر گرفته ميشود اما خبري از تحويل آن نيست و زمان موعد گذشته و هنوز كاري انجام نشده است.

به جاي اينكه مسؤولان خاطي احضار شوند فقط به مناطق ديگر اعزام ميشوند. از طرفي بهداشت در محيط كار به ندرت ديده ميشود و رانندگان براي اين امر از سرويسهاي بهداشتي ادارهجات يا مساجدي كه در طول مسيرشان هست استفاده ميكنند آن هم اگر وجود داشته باشد وگرنه .... عدم تحويل شير كه راننده با صرف يك ليوان شير بتواند از بيماريهاي تنفسي، ريوي جلوگيري كند چون هواي تهران به ويژه محيطهايي كه اتوبوسهاي واحد در آنجا تجمع ميكنند آلودگي زياد است و توزيع شير از ملزومات است. با وجود ترافيك سرسامآور تهران براي رانندگان زحمتكش كه در حكم آنان راننده نوشته شده است كارهاي اضافه بر سازمان به عهده آنها گذاشتهاند؛ ابطال بليت، طرح تفكيك و اطلاعاترساني از آن جمله هستند آن هم با اين وضعيت ترافيك و اتوبوسهاي شلوغ كه خود مستلزم اين است طبق قانون براي اتوبوسها كمك راننده در نظر گرفته شود. همه اينها جزئي از گرفتاريهاي كارگران است كه از طرف ديگر فشارهاي اقتصادي فراواني به آنان وارد ميشود و اين مشكل در خانوادهها به چشم ميآيد و جهت افزايش حقوق آنان تدبيري انديشيده نشده است و كارگران براي كسري زندگي (اجارهنشيني – هزينه تحصيل و دانشگاه و جهيزيه و بيماري ...) براي حل مشكلات مجبور به داشتن شغل دوم و سوم هستند و به علت كسري وقت، افراد وقت كمتري دارند كه با اعضاي خانوادهشان رابطه عاطفي و رسيدگي به وضع زندگيشان داشته باشند و متأسفانه خانه محل خواب 4 و 5 ساعتهشان شده است اينها همه آسيبهاي جامعه كارگري ميباشد كه همگي اينها عدم مديريت صحيح در سيستم را تداعي ميكند كه خود مشكلي بزرگ است كه ميتوانند به جاي درست كردن دفتر كارشان و مخارج اضافي به مشكلات كارگران كه ريشه هر سازمان كارگري است برسند دو ماه به ماه مبارك رمضان مانده و هنگام بازگشايي مدارس وعده سبد كالا و لوازم التحرير را ميدهند ولي هزينه كت و شلوار رانندگان كه هر سال قبل از سال جديد پرداخت ميشد الان چهار ماه و ده روز از موعد آن ميگذرد. با وجود سنديكا كه از سال 84 تأسيس شد با آگاهيهايي از طرف اعضاي هيأت مؤسس جهت آموزش قانون كار و قانون اساسي، كارگران را با حق و حقوقشان آشنا و جهت پيشبرد وضع كارگران تلاش بي وقفه خود را انجام دادند و امروز كارگران جهت جهاني شدن پيش ميروند تا در راستاي جامعه نوين كارگري گامي ديگر جهت پيشبرد كار بردارند.

اميد است با آمدن دولت آقاي دكتر احمدينژاد به اين تشكيلات كارگري، جهت آيندهاي روشن براي بهبود كارگران ايران، توجهات لازم مبذول داشته شود.

با اميد به روزهاي بهتر و آيندهاي مطلوب.