سفره سياه‌ كارگران

باسلام و خسته‌نباشيد خدمت عزيزان زحمتكش و مسؤول محترم روزنامه صاحب‌‏قلم.

از شما تشكرمي‌كنم كه درد دل و مشكلات ما را منعكس مي‌كنيد.

نمايندگان كانون عالي كارفرمايان معتقدند، طبق استعلام موثق 140 ميليارد تومان سند واريز پول بن كارگري وجود دارد اما آنچه در حساب موجود است 40 ميليارد تومان بيشتر نيست؟ كافرمايان تهديد كرده‌اند در صورت عدم حسابرسي و نظارت سه‌جانبه بر 288 ميليارد پول بن با فراخوان به 180 انجمن صنفي كارفرمايي در سراسر كشور آنها را از پرداخت پول بن كالا به اتحاديه اسكان كه زير پوشش خانه كارگر است بازخواهد داشت و پرداخت مستقيم پول بن را به كارگران در برنامه‌هاي خود لحاظ خواهندكرد. به نقل از ماهنامه توليد خرداد 84 با توجه به امضاي صورتجلسه دستمزد سال 84 توسط نمايندگان شوراهاي اسلامي كار و شوراي عالي كار، عملاً‌ بدنه كارگري كشور در شرايط عدم رضايت و فشار شديد اقتصادي قرار دارد.

آقاي (عطارديان) رئيس هيأت مديره كانون عالي كارفرمايان مي‌گويد: از سال 83 قرار بود نظارت بر بن كالا به صورت سه‌جانبه صورت گيرد كه تا اين تاريخ هيچگونه اقدامي انجام نشده است.

آقاي حيدري به عنوان نماينده كارگران در شوراهاي اسلامي كار در مورد امضاي صورتجلسه مزد سال 84 از سوي نمايندگان كارگران بيان مي‌كند: «آنجا يك مكان سه‌جانبه است و هر سه گروه (نماينده كارگر، نماينده كارفرما و دولت) حق رأي دارند.

ما از ابتدا گفتيم ملاك توافق مصوبه سال 82 دولت است.

اگر صورتجلسه را هم امضا نمي‌كرديم، بحث به وجود آمده بايد در درون اقتصاد ملي مورد بررسي قرار گيرد. در كل من فقط نقطه‌نظرها را مي‌گويم. اگر آنها (كارفرمايان) از حق نيروي كار حمايت مي‌كنند چرا با افزايش 15 درصدي حقوق كارگران مخالف هستند؟»

نوار ضبط شده مذاكره وجود دارد و دقيقاً مخالفت گروه كارفرما با افزايش 15 درصدي حقوق كارگران آشكار است.

آقاي حيدري نماينده محترم و ديگر نمايندگان در كانون عالي كار و شوراهاي اسلامي كار و خانه كارگر! من به عنوان يك كارگر گفته‌هاي شما را مي‌پذيرم و معتقدم نماينده كارفرما شايد راضي نباشد حتي 5 درصد دستمزدها اضافه شود. شما و همكارانتان در شوراي عالي و شوراهاي اسلامي و خانه كارگر كه ادعاي نمايندگي كارگران را داريد، چرا مي‌پذيريد كه به اين قرارداد تن دهيد و سرنوشت ميليون‌ها كارگر و خانواده‌هاي آنها را به بازي بگيريد؟

وقتي صحبت از حقوق اوليه و ناچيز كارگران به ميان مي‌آيد در درون اقتصاد ملي بايد بررسي شود. پس شما آنجا چه كاره بوديد؟

بدون امضا جلسه را ترك مي‌كرديد و به كارگران اطلاع مي‌داديد كه اوضاع چنين است. اول امضا مي‌كنيد و سفره‌كارگران را كه طي ساليان خالي بوده سياه نظر كرده و بعد مي‌آييد فرياد مي‌زنيد كه كارگران مظلومند و حق آنها را دولت ضايع كرد. شما كه خود را قيم كارگر مي‌دانيد اين بلا را بر سر كارگران آورده‌ايد.

شما هم مثل ما كارگر بوده‌ايد؟چطور مي‌شود در چند سال گذشته كه به قول خودتان نسبت به سال 58 بيش از 50 درصد درآمدها نسبت به مخارج نزول كرده ولي اكثريت آقايان در خانه كارگر و شوراهاي اسلامي و كانون عالي از زندگي مرفهي برخوردارند؟

مبالغي در رسانه‌ها قيد شده حالا چه 288 ميليارد تومان يا 228 ميليارد تومان مگر به حساب واريز نمي‌شود؟ چرا بايد هميشه يك يا دو سال بن كارگران به تعويق افتد. اين پول سرگردان سودش به جيب چه كساني سرازير مي‌شود در حالي كه هر سال تورم بالا مي‌رود و ارزش بن‌ها تنزل مي‌يابد و اجناس كمتري به كارگران داده مي‌شود.

در شركت واحد اتوبوسراني حدود 14 سال است كه طرح طبقه بندي مشاغل انجام نشده است و طبق آمارهاي شما و ديگر منابع، بيش از 50 درصد از محل طرح طبقه‌بندي مشاغل بايد به كارگران پرداخت شود.

اين در حالي است كه تا به حال از طرف شوراها و مسؤولان امر اقدامي صورت نگرفته است.

در سال 83، 14درصد افزايش حقوق در قالب همگون‌سازي در شهرداري به كاركنان پرداخت شده، مگر شركت واحد زير مجموعه شهرداري نيست كه كارگران و رانندگان از آن بهره‌مند نشدند و در پي اعتراضاتي كه در اسفند 83 از سوي رانندگان شركت‌واحد صورت گرفت،‌ مسؤولان و شوراهاي اسلامي مجبور شدند كه به رانندگان و كارگران جوابي بدهند. در روزهاي آخر سال اطلاعيه‌اي صادر كردند مبني بر اينكه 14 درصد از مبلغ مذكور از محل طرح طبقه‌بندي مشاغل به صورت علي‌الحساب پرداخت خواهد شد.

14درصد طرح همگون‌سازي كاركنان شهرداري و كارگران تحت پوشش شركت هاي تابعه بود و ربطي به طرح طبقه‌بندي مشاغل ندارد. اگر هم بخواهد انجام شود بالاي 50درصد به كارگران تعلق مي‌گيرد ولي همه كارگران را آقايان با 14 درصد علي‌الحساب چند ماه است كه سركار گذاشته‌اند و از آنها سؤال كرده‌ايم بقيه آنچه مي‌شود؟ پس چه وقت رسماً به حقوق‌ها اضافه ‌مي‌شود؟

اما در جواب مي‌گويند كل مبلغ همين است و بقيه‌اي ندارد. ولي نه وجدان و نه شرافت انساني، به هيچكدام حتي فكر هم نمي‌كنند، چرا؟ تا كي بايد اينگونه باشد و حتي كساني را كه از آنها در اين رابطه و حقوق كارگران سؤال مي‌كنند به جاي جواب منطقي، آنها را از كار بيكار كرده و با شجاعت تمام فرياد مي‌زنند اينها اغتشاش‌گر و اخلال‌گرند. 17 نفر در رابطه‌ با حق‌طلبي و عدالتخواهي اخراج شده‌اند و بقيه كارگران و رانندگان مورد آزار و اذيت و قطع اضافه‌كار و تغيير محل كار قرار گرفته‌اند، كه رفت و آمد آنها به محل سكونت و محل كار دچار مشكل شده است، چرا؟

آيا افراد بيكار شده با خانواده‌هايشان حق زندگي ندارند و همه حق‌ها متعلق به شماست؟ فقط در شعار دادن مسلمانيم. پس وجدان بيدار و شرافت انساني كجاست؟ قضاوت با شما خوانندگان عزيز.

با تقديم احترام؛ پيرهادي

مسؤول كميسيون بهداشت و ايمني محيط كار سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه